Het Norgerhout vormt een van de oudste en tevens best bewaard gebleven  cultuurbossen van Nederland. Het heeft in totaal een oppervlakte van ruim  vijfentwintig hectare. Alhoewel van oorsprong een natuurlijk bos, is dit  voornamelijk  uit eiken en hulst bestaande bos al vroeg door de mens als  cultuurbos benut.

Naar verluid werd het Norgerhout ook als vergaderplaats voor de boermarke gebruikt. Hiervoor kwam men, nadat er op de boerhoorn geblazen was, tesamen in een kuil in het bos, waarin staande werd vergaderd. De vergaderkuil is later gedicht, maar namen als “dalweg”  (dalkuil) en “’t oale roadhoes” herinneren nog aan dit oude gebruik.  Andere op het gebruik van het holt wijzende veldnamen zijn de “zoagekoel’n” (zaagkuilen) in het norgerhout en het voorkomen van de naam “stobakkers” ten zuiden van het gebied. Deze naam duidt op het voorkomen van stobben in de grond; kapresten waar voorheen bos stond. Deze naam dateert op z’n minst al uit 1645.

Vermeldenswaard is tenslotte nog het voorkomen van de grootste hulstboom van Europa. Deze vindt u direct tegenover ons etablisement aan de noordkant van de kruising. Momenteel is het bos in bezit van Natuurmonumenten. Om een zo natuurlijk mogelijk bos te verkrijgen laat men bewust veel van de omgewaaide bomen en het rottend hout liggen.